لینکداین تراز پادرا    اینستاگرام تراز پادرا

 09129724117  |  info[a]tarazpadra.com

Slider

تعریف وام، بهره و وثیقه چیست ؟

بازدید: 93

تعریف وام، بهره و وثیقه چیست ؟

تعریف وام، بهره و وثیقه چیست؟

تعریف وام / Loan :
به عمل دادن پول، ملک یا سایر کالاها به طرف دیگر در عوض بازپرداخت اصل سرمایه در آینده به همراه بهره یا سایر هزینه های مالی " وام " گویند. وام ها ممکن است یک مقدار خاص و برای یک بار بوده و یا اینکه به عنوان یک اعتبار باز تا یک سقف خاصی برقرار باشند.

قوانین یک وام استاندارد به صورت رسمی قبل از اینکه پولی دست به دست شود، به دو طرف بیان می شود (معمولا به صورت مکتوب و قرارداد). اگر قرض دهنده ای به وثیقه نیاز داشت، این کار در اسناد هم قید خواهد شد. بیشتر وام ها بسته به بیشترین مقدار بهره ای که می توانند داشته باشند، همچنین موارد دیگری مانند زمان بازپرداخت و...، دارای مقرراتی هستند.

وام ها می توانند انواع شخصی، شرکتی، موسسات مالی و دولتی داشته باشند. وام راهی برای رشد عرضه پول در اقتصاد، همچنین ایجاد رقابت، معرفی محصولات جدید و توسعه عملیات تجاری به حساب می آید. وام منبع اصلی سود برای بسیاری از موسسات مالی مثل بانک ها و فروشندگان خرد از طریق استفاده از اعتبار، به شمار می رود.


تعریف بهره / Interest :
" بهره " پولی است که به عنوان امتیاز قرض دادن پول به شخص وام دهنده پرداخت و معمولا با یک نرخ سالیانه به صورت درصدی بیان می شود. بهره گاهی با نام هایی چون " سود مشارکت " نیز شناخته می شود و به سود حاصل از مشارکت فرد در پروژه ها یا سرمایه گذاری ها اشاره می کند.

انواع بهره :
- دو نوع اصلی بهره وجود دارد که می تواند برای محاسبه بهره وام، مورد استفاده قرار گیرد:
الف) بهره ساده : نرخ تعیین شده ای بر اساس اصل پول قرض داده شده است که قرض گیرنده باید برای جبران استفاده از پول، آن را بپردازد.
ب) بهره مرکب : سودی است هم بر اساس اصل پول و هم بر اساس سود پرداخت شده برای وام، که محاسبه و پرداخت می شود.

در ایران فقط بهره ساده مرسوم است و مورد استفاده قرار می گیرد اما بـهره مرکب در اکثر کشورها بیشتر استفاده می شود.

بعضی از عواملی که در محاسبه نوع سود و نرخ بهره وام دخیل هستند عبارت اند از :
- هزینه فرصت (هزینه عدم توانایی قرض دهنده در استفاده از پولی که قرض می دهند)
- مقدار تورم مورد انتظار
- ریسک نکول یا ناتوانی وام گیرنده در باز پرداخت وام
- مدت زمانی که پول قرض داده می شود
- احتمال مداخله دولت در نرخ سود و نقدینگی وام
- قانون عدد ۷۲ (فقط در شرایط بهره مرکب کاربرد دارد)

ممکن است شما با این پیشنهاد روبروی شوید که n ریال در جایی سرمایه گذاری کنید و بعد از x سال سرمایه شما دو برابر می شود. در این صورت احتمالا کنجکاو می شوید که نرخ بهره این سرمایه گذاری چقدر است؟
یک راه سریع برای اینکه به صورت تقریبی نرخ بهره را تخمین بزنید، استفاده از قانون ۷۲ است. مثلا، اگر عدد ۷۲ را بر تعداد سال ها تقسیم کنید، نرخ سود تقریبی به دست می آید.
برای مثال فرض کنید بانکی در تبلیغات خود این طور مدعی می شود که اصل سپرده شما را بعد از ۵ سال دو برابر می کند. در این صورت با تقسیم عدد ۷۲ بر عدد ۵ نرخ بهره ای که بانک پرداخت می کند مشخص می شود و این نرخ برابر با ۱۴٫۴ درصد است.

- توجه داشت باشید که " قانون عدد ۷۲ " فقط در شرایطی به درستی عمل می کند که شرایط بهره مرکب اعمال شود؛ یعنی هم اصل پول و هم سپرده شما سود دریافت کند، و هم سودهای دریافتی مجددا سرمایه گذاری شده و آنها نیز سود دریافت کنند.

و اما خلاصه ای از تاریخچه بهره :
گرفتن بهره بابت قرض پول امروزه عادی شده است اما پیش از این چندان رایج و مورد قبول نبود. چرا که هنجارهای اجتماعی از تمدنهای خاورمیانه ای تا قرون وسطی به بهره وام به چشم نوعی گناه می نگریستند.این تردید اخلاقی دریافت بهره از وام، در طول دوره رنسانس از میان برداشته شد. مردم شروع به قرض دادن پول برای رشد کسب و کارها در جهت اقدامی برای بهبود موقعیت خود کردند.
بازارهای در حال رشد و پویایی نسبی اقتصاد، وام ها را رایج تر و سود حاصل از آنها را قابل پذیرش تر کرد. در طول همین زمان بود که پول به عنوان یک کالا در نظر گرفته شد و دریافت بهره در برابر هزینه فرصت قرض دادن آن با ارزش جلوه کرد. فیلسوفان سیاسی در سالهای ۱۷۰۰ تا ۱۸۰۰ نظریه اقتصادی پشت پرده دریافت سود برای پول قرض داده شده را روشن کردند. نویسندگانی چون آدام اسمیت، فردریک باستیا و کارل منگر.

ایران، سودان و پاکستان بهره را از سیستم مالی و بانکداری خود خارج کرده اند و باعث شدند تا وام دهنده ها به جای دریافت بهره از پولی که قرض داده بودند، در سود و ضرر آن شریک شوند. این روند در بانکداری اسلامی که از دریافت سود بر وام ها اجتناب می کند، در اواخر قرن ۲۰ رایج تر شد.


تعریف وثیقه / Collateral :
به ملک یا انواع دیگر دارایی ها که فرد وام گیرنده به وام دهنده جهت ایجاد امنیت و اطمینان نسبت به بازپرداخت وام ارائه می کند، " وثیقه " گفته می شود. اگر وام گیرنده پرداخت وام را متوقف کند، وام دهنده می تواند از وثیقه جهت جبران زیان مالی خود بهره مند شود. از آنجایی که وثیقه حاشیه امنی برای وام دهنده در صورت ناکامی وام گیرنده در پرداخت وام ایجاد می کند، و ریسک وام دهی را کاهش می دهد، بنابراین وام هایی که با دریافت وثیقه، ایمن می شوند معمولا نرخ سود کمتری از وام های ایمن نشده دارند. ادعای وام دهنده نسبت به وثیقه وام گیرنده " حق گرو " و یا " حق رهن " خوانده می شود.

اگر شما وام مسکنی گرفته اید، وثیقه شما می تواند خانه تان باشد. اگر شما پرداخت های اقساط ماهیانه خانه را متوقف کنید، وام دهنده که در اغلب مواقع بانک است می تواند مالکیت خانه شما را از طریق پروسه ای به نام " سلب حق اقامه دعوی (رهن شکنی) " به دست بگیرد و آن را برای به دست آوردن اصل سرمایه ای که به شما وام داده بود، به فروش برساند.

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 میانگین امتیاز 5.00 (6 رای)

نظرات (0)

هیچ نظری وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

  1. نظر خود را به عنوان کاربر مهمان ارسال نمایید. همچنین می توانید ثبت نام کنید و یا وارد شوید.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید. واضح نیست؟